Now Reading
How to Have Fruitful Conversations about Faith with Skeptics

How to Have Fruitful Conversations about Faith with Skeptics

Atque etiam valítudinem, vires, vacuitatem doloris non propter utilitatem solum, sed etiam ipsas propter se expetemus. Istam voluptatem perpetuam quis potest praestare sapienti? Dolere malum est: in crucem qui agitur, beatus esse non potest. Quamquam tu hanc copiosiorem etiam soles dicere. Qui-vere falsone, quaerere mittimus-dicitur oculis se privasse; Sed et illum, quem nominavi, et ceteros sophistas, ut e Platone intellegi potest, lusos videmus a Socrate. Itaque sensibus rationem adiunxit et ratione effecta sensus non reliquit.

Et quod est munus, quod opus sapientiae?

Qua tu etiam inprudens utebare non numquam. Duo Reges: constructio interrete. Indicant pueri, in quibus ut in speculis natura cernitur. Quos quidem tibi studiose et diligenter tractandos magnopere censeo. Mihi quidem Antiochum, quem audis, satis belle videris attendere. Illud non continuo, ut aeque incontentae. Partim cursu et peragratione laetantur, congregatione aliae coetum quodam modo civitatis imitantur; Bona autem corporis huic sunt, quod posterius posui, similiora. Est enim effectrix multarum et magnarum voluptatum. Quis istum dolorem timet?

Sed quid minus probandum quam esse aliquem beatum nec satis beatum? Mihi vero, inquit, placet agi subtilius et, ut ipse dixisti, pressius. Sed tamen est aliquid, quod nobis non liceat, liceat illis. Comprehensum, quod cognitum non habet? Verum tamen cum de rebus grandioribus dicas, ipsae res verba rapiunt; Vitae autem degendae ratio maxime quidem illis placuit quieta. Equidem soleo etiam quod uno Graeci, si aliter non possum, idem pluribus verbis exponere. Non enim quaero quid verum, sed quid cuique dicendum sit. Multoque hoc melius nos veriusque quam Stoici. Putabam equidem satis, inquit, me dixisse.

  1. Sed quid attinet de rebus tam apertis plura requirere?
  2. Haeret in salebra.
  3. Quid ergo attinet gloriose loqui, nisi constanter loquare?
  4. Nam Pyrrho, Aristo, Erillus iam diu abiecti.
  5. Sed ea mala virtuti magnitudine obruebantur.
  6. Est enim effectrix multarum et magnarum voluptatum.
  • Sed plane dicit quod intellegit.
  • Nullum inveniri verbum potest quod magis idem declaret Latine, quod Graece, quam declarat voluptas.
  • Bonum negas esse divitias, praeposìtum esse dicis?
  • Itaque et manendi in vita et migrandi ratio omnis iis rebus, quas supra dixi, metienda.
  • Ne amores quidem sanctos a sapiente alienos esse arbitrantur.
  • Aliter enim explicari, quod quaeritur, non potest.

Atqui eorum nihil est eius generis, ut sit in fine atque extrerno bonorum.

Primum cur ista res digna odio est, nisi quod est turpis? Oratio me istius philosophi non offendit; Mihi enim satis est, ipsis non satis. Illa argumenta propria videamus, cur omnia sint paria peccata. Sed haec quidem liberius ab eo dicuntur et saepius. Non est ista, inquam, Piso, magna dissensio. Quis Pullum Numitorium Fregellanum, proditorem, quamquam rei publicae nostrae profuit, non odit? Etiam beatissimum? Sunt enim prima elementa naturae, quibus auctis vírtutis quasi germen efficitur. Quid adiuvas? Vitiosum est enim in dividendo partem in genere numerare. Nos commodius agimus. Diodorus, eius auditor, adiungit ad honestatem vacuitatem doloris.

View Comments (0)

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Scroll To Top